لزوم دوستى و محبت به فقرا و مستمندان

اى محمد؛ محبت خدایى، همان محبت به فقرا و همنشینى با آنان است.

پیامبر سؤال كرد: فقرا كیانند؟ فرمود: آنان كه به كم و اندك راضى و قانعند و بر گرسنگى صابر و شكیبا و برخوشى شاكرند. از گرسنگى و تشنگى شكایت نمى‌كنند و هرگز دروغ نمى‌گویند و بر خداى خویش خشم نمى‌گیرند و بر از دست داده ها اندوهگین و بر آنچه به دست مى‌آورند شادمان نمى‌شوند.

قالَ امام علي(عليه السلام):

«أللِّسانُ سَبُعٌ إِنْ خُلِّيَ عَنْهُ عَقَرَ»( شرح نهج البلاغه ابن عبده: ج 3، ص 165)
 

مولای متقیان امیرالمؤمنین امام علي (ع) فرمود:

ادامه...

31-پيشی  گيرنده در آشتی

«أَيُّما إِثْنَيْنِ جَری  بَيْنَهُما كَلامٌ فَطَلَبَ أَحُدُهُما رِضَا الاْخَرِ كانَ سابِقُهُ إِلَی  الْجَنَّةِ.»:

هر يك از دو نفری  كه ميان آنها نزاعی  واقع شود و يكی  از آن دو رضايت ديگری  را بجويد، سبقت گيرنده، اهل بهشت خواهد بود.